Sa panulat ni Voltz

Ito sana ang ideal na tagpong pampelikula: dapit-hapon sa dalampasigan, walang maririnig kundi ang huni ng mga ibon at paghampas ng mga alon. Holding hands while walking. Holding hands habang nagbubulungan kayo ng iniirog mo ng mga sweet nothings.

Kaso, eto ang tagpo na nangyari: tanghaling tapat sa kalye, pawisan at hinihingal, hiyawan at mabibigat na mga yabag ang maririnig. Sa isip ko, paulit-ulit rin akong humihiyaw; “Shet! Putang ina! Shet! Putang ina! Shet! Shet! Putang ina!” Holding hands while running. Takbo! Read the rest of this entry »

2 people like this post.

Did you like this post? Let us know.

Unlike